Desse små tinga

Bedre å tenke ingenting
enn å ikkje tenke i det heile
Ingenting er allereie
Ingenting er allereie mykje
Ein husker ikkje noko
Og sidan gløymer ein alt
Ingenting er bedre
Ingenting er bedre enn alt

Bedre å tenke ingenting
Enn å tenke på deg
Det hjelper meg ikkje
Hjelper meg ikkje i det heile tatt
Som om ingenting var feil
Eg tenkte på alle
desse små tinga
som eg fekk fra deg

Om det ikkje var noko viktig
Ikkje noko viktig mellom oss
Tydeligvis
Det betyr ikkje så mykje
Det er desse små tinga
eg har satt saman
Desse små tinga
som eg fekk fra deg

Bedre å grine for ingenting
Enn å le av alt
Grine over ingenting
Det er allereie mykje
Men du har ingenting
i hjarta ditt og jeg innrømmer
Eg misunner deg
Eg ønsker du hadde mykje

Det er desse små tinga
Som eg fekk av deg
Vil du ha dei?
Her! Kva vil du ha?
Eg ønsker meg ikkje lenger noko fra deg
Å bli di
- ein må vere halvt gal
Bedre å tenke på ingenting
Enn å ikkje tenke i det heile
Ingenting er allereie
Ingenting er allereie mykje
Og sidan vi gløymer alt
er ingenting bedre
Ingenting er mykje bedre enn alt

Eg faser ut Origo

Og prøver meg på Medium som er mykje enklare å skrive på. Eg har også facebook-side: Nødutgang for dei som måtte finne ut at dei er interesserte.

Tagging i Odda på 70-talet

Gi meg gjerne kontekst til kvifor akkurat dette skulle stå på ein vegg.

Bildet er henta frå rivinga av Hardanger hotel og Folkets hus






Konseptutvikling anno 2005: CTRL NÅ!

Eg fann følgande konsept vi var fleire om å tenke ut i 2005. Eit konsept som seinare vart appwinnar i serien GIRLS. Vel, vi var faktisk ute. Vi skulle lage ei sms-teneste som hindra at du ringte eller sendte sms til fyr/dame du var interessert i. Vi såg eit stort potensiale for å hente inn pengar hos gifte menn.

Smarte var vi i alle fall. Allereie då. Eg publiserer konseptet vårt. Sidan det likevel ikkje vart noko av.

Pulings? ;)
melding sendt lørdag 08.10.05. kl. 03.34

Hva?
En mobiltjeneste som hindrer fylleangst. Ved å sperre telefonen for utgående meldinger og samtaler til på forhånd valgt nummer i tolv (12) timer fra aktivering slipper du å gjøre kommunikasjon som du vil angre på dagen derpå. Tjenesten skal være enkel å kjøpe ved å sende en SMS til et firesifret nummer. Sperringen opphører etter tolv (12) timer og vil ikke være mulig å deaktivere på et tidligere tidspunkt, da dette strider i mot tjenestens intensjon. Med andre ord kan du nå få en slutt på uønskede, desperate meldinger og samtaler i de sene nattetimer, og slik forhindre bonanger dagen derpå. Send kodeord XXX til YYYY for aktivering av tjenesten. Tjenesten koster bare ZZ,ZZ kroner. Av sikkerhetsmessige og juridiske årsaker vil det ikke være mulig å sperre nødnummer og firesifrede nummer.

Hvem?
Hovedmålgruppa er kvinner og menn mellom 18 og 35 år, som ønsker en hjelpende hånd til å utøve standhaftighet når det kanskje ikke er så lett.

En annen målgruppe er forretningsfolk som jobber for mye og hele døgnet. For dem er dette en ypperlig tjeneste som vil gjøre det umulig/ mye vanskeligere å ”bare ta en telefon” midt under middagsselskapet eller på familiens hjemmekveld. Når man ikke kan, er det bare å slappe av. En fin gave fra mannen, kona eller sjefen.

Hvor?
Landsdekkende tjeneste som kjøpes ved å sende kodeord XXX til YYYY.

Hvorfor?
Med litt selvinnsikt er det mulig å forutse enkelte situasjoner/handlinger man kan komme til å angre på. Med denne tjenesten vil man selv kunne styre mobilkommunikasjonen vekk fra kontakter i telefonboka som man i morgen vil angre på å ha kommunisert med.

Hvordan?
Under utredning…

Stikkord fra møtet mellom daglig leder og prosjektleder den 17. september på Internasjonalen i Oslo.

- Tenk klart
- Vær tilstede i øyeblikket
- Ansvar
- Aloksperre
- Valg
- Pusterom
- Trofast
- Ditt liv
- Hjelp!
- Mulighet
- Skyt bjørnen [Herdis]
- Det du vil
- Stick to it!
- Selvdisiplin
- Makt
- Din tid
- Sperre
- For hjelp i svake øyeblikk
- Litt hjelp til å la være
- Ta regi (ta NTNU – knegg)

Alt eg veit om Abraham

OK. I går gjorde eg research. Pappa tok meg med på teater. Ei glimrande forestilling. Abrahams barn. Ein mann, ein stol, ein koffert, ein gigantskjerm, ei flaske vatn og ein gigantskjerm. Det Norske Teatret.

Det eg hugsar av “fakta” frå forestillinga, fritt etter hukommelsen:

  • Abraham er opphavet til dei tre religionane; jødedommen, kristendomen og islam. Han gifta seg med halvsøstra si Sara, og ei slavekvinne han fekk av faraoen i Egypt saman med mellom anna mange esel fordi faraoen vart så begeistra for Sara og fekk låne henne. Abraham fekk lov av Sara til å gifte seg med slavedama og dei fekk ein son. Seinare kom ein engel og sa at også Sara skulle få ein gut. Ho berre knisa og lo, og kunne slett ikkje tru noko slikt. Ho var jo 90 år. Men det gjekk som engelen sa. Ho fekk også ein gut. Desse to gutane vaks opp kvar for seg (etter at Sara sørga for at slavedamo vart sendt ut i ørkenen). Og begge vart opphavet til to ulike greiner, kan det vere to religionar? Nei, dette hugsar eg ikkje.
  • I Jerusalem ligg Klagemuren. Vi kallar den klagemuren fordi vi trur jødane klagar når dei står framfor den og ber. Jødane kallar den for Vestveggen. Muslimane kallar den noko anna (eg ikkje hugsar). For alle religionane er det ein heilag stad.
  • Er du så heldig at du har kontaktar som kan få deg innanfor muren og inn i den heilage gravs kyrkje, kan du sjå steintavla kor Abraham skulle ofre den eine sonen sin (eg hugsar ikkje kven). Til all lukke og hell, så vart han forhindra…av ein ny engel…som sendebod frå gud? Den heilage kyrkja vart så bygd oppå denne heilage staden.
  • Dersom du går ned i kjellaren på staden, kjem du til eit dunkelt rom, med ei slags stein seng. Golvet der er dekt med marmor. Og der var det Muhammed møtte, ja, var det Abraham?, i si openbaring og dei bad saman på golvet der. Derfor er også Jerusalem ein heilag stad for muslimane.
  • Det finst, eller fantes, ein sjarmerande teppeselgjar i Jerusalem som inviterer på knallsterk kaffi og som kan preike og fortelje om Abrahams liv og lære i fleire timar, og utan at han nokon gong snakker om teppene sine, ender du opp med å kjøpe eit teppe.
  • Islam vedkjenner både Tanakhen og Bibelen som heilage skrifter, men dette er ikkje gjensidig. Koranen består av surer som begynner med dei lengste surene først, og endar opp med korte surer heilt bakerst. Det er flotte, poetiske bilder, og slett ikkje kronologisk satt opp slik vi (eller det vil seie dokke) kjenner det frå bibelen.
  • Kaba er den heilage steinen som vart reist til minne om Abraham, og det var her i Mekka Muhammed klarte å overbevise folk om at det finst berre ein gud. Han rei inn i byen, sirkulerte rundt Kaba, med hjarte mot steinen og ropte Allah Akbar, og horder av menneske gjentok det han sa. Han knuste alle steintavlene på Kaba, bortsett frå den om Maria.

Eg kjem til kort
Desverre, må eg vel kanskje seie, var det meste heilt ukjendt for meg. Eg har vel aldri lært om dette i skulen. Kanskje er det mi skuld, ettersom eg og venninna mi ganske så lenge song julesongar der vi sensurerte ord som Jesus og Gud, og eg trudde det var veldig viktig at eg ikkje skulle lære slikt. Eller kanskje det er manglande pedagogisk opplegg frå lærar som vart påtvungen livsynsundervisning (og tenkte at det einaste som dugde for oss var høgtopplesning av Sofies Verden, kanskje verdas kjedeligste bok. Om ikkje i seg sjølv, så vitterleg kvar einaste livssynstime). Uansett. Om ein skal vere eit danna menneske i dag, og ha respekt for andre, bør ein kanskje vite litt meir om kva historie folket rundt oss ber på.

Og eg er lei meg for at eg ikkje klarar å hugse meir fakta frå forestillinga. At eg ikkje har fått med meg meir religionslære i barndomen – og at det har vore så viktig for meg å være ikkje-religiøs. Det kan jo hende at det har noko med at eg har vanskeleg for å ta legender seriøst. Men likevel. Det finst folk som trur og tilber dette. Då bør ein vite meir om dette.

Eg skal skjerpe meg.

btw: Forestillinga er glimrande. Veldig imponerande. Svein Tindberg står på scena i to timar, heilt åleine og fortel så godt, så inderleg og levande. Forestillinga fekk Heddaprisen for årets beste teaterframsyning i 2012, og den er verdt å få med seg. Ein blir eit klokare menneske.

Yey! Bildet mitt vann fotokonkurransen til Frida Ånnevik

Lytt på denne songen…


Og sjå på bildet mitt…..

Dette bildet, som illustrerer Frida Ånneviks HJERTET HANS, ein av fjorårets finaste songar, og året før. Dette bildet vann to konsertbillettar på konserten ho skal ha på torsdag.

Je! @herdis er vinner av to billetter til konsert på torsdag! Med bilde av/om/med(?) #hjertethans Hurra! Tusen takk for alle bidrag til #vinnfridabilletter ! #villeord

Eg er glad.

Og veldig glad i fotokonkurransar som er så enkle at du berre treng å #skriveinneinhashtag, og vips så har du levert bidraget ditt til konkurransen. Sist gang eg vann ein fotokonkurranse, var då eg illustrerte Kolbein Falkeid sitt dikt Morgen. Det er spesielt fint at bildene mine kan illustrera kunstuttrykk. Ikkje minst når det er kunstnaren sjølv eller ein jury som plukker ut vinnar. Veldig stas.

Tomorrow we move to Hawaii og hit'en LEON som dei aldri speler

Eg er ikkje så veldig musikkfestivalperson. Eg ender alltid opp med å banne over folkene som klenger rundt meg eller forbanne véret. Sist eg var på Øya endte kvelden i gigantiske smerter i kvart steg eg gjekk heim frå festivalen. Eg klarer nemleg ikkje å gå på de doene. Heller sprenge innvendige organer enn å prøve å gå på do i vannvittigstank med utolmodige dørdundrer som venter i kø. Så eg held meg unna.

Men i går møtte eg ein kompis som skulle på Fisk og Vilt. Han ville så gjerne sjå Tomorrow we move to Hawaii, bandet som under oppvarming for Icona Pop ikkje spelte hiten sin. Leon.

Noko som ikkje gjekk upåakta hen

Inget svar. Eller jo, eg meiner at eg fekk eit svar. Men fb lar meg ikkje finne svaret. Meiner å hugse at vi vart einige om at eg måtte skrike LEON neste gang eg var på konsert.

- Play Leon!!
- We can’t hear you! LOUDERRRR!!
- LEEEEOOOOOON!!

Noko slikt. Så eg ville på konsert med dei igjen. I går. Men fiskogvilt var meir interessert i å halde oss i ein kø utanfor når det var konsert. Fekk med oss ein song. Så eg måtte spør.

- Hei. Unnskyld meg. Men spelte de Leon i kveld!?
- Der er du!
- Ja, det er meg! Spelte de Leon?!
- Nei, vi såg etter deg før vi gikk på scenen. Vi hadde den med, men så droppa vi den.
- Men korfor i all verden. Det er jo så bra låt!
- Ja, den er bra. Men vi er ikke helt sikker på om den gjør seg live.
- Nei!! De må jo ikkje undervurdere låta! Tro på den!
- Men vi spiller på Blå i November. Kom da, så skal vi spille den.
- Ja, eg kommer! Eg lover. Og eg skal stå framme og skrike LEON!

Det er jo såklart ikkje berre denne låta som er bra. Dei er solide. Litt Chrystal Castles-aktig.
Eg laga denne tribute videoen med den vakraste vimeoen eg kjenner.

Gler meg til neste konsert. November it is.

Den gode samtalen. Notat frå fire år sidan.

Har tatt fire år gamle notater med meg på tur. Det føles godt å berre sjå over, så kaste dei. Det var i alle fall det eg tenkte då eg såg dei. “Herregud. Dette er jo noko alle bør vite. Kast!” Men så slo det meg. Kanskje det faktisk er folk som ikkje kan dette. Eller om dei kan det i dag, kan dei kanskje bli imponerte av at dette var ny kunnskap for fire år sidan. Her kjem notatlista, akkurat slik som den står på papirarka eg snart skal kaste.

ARK 1 – Den gode samtalen
-> det er no den oppstår (for ein søt klisjé)
-> lesarane ser det, vil delta
-> dersom du ikkje er tilstades, innfrir du ikkje forventningane
.
#Skifte i fokus#
- delta
- v (aner ikkje kva dette var for eit punkt)
FRA NYHET -> DIALOG (med sirkel rundt dialog)
- du setter i gang dialoger
.
Dialog -> lytter, samtale, bidrar
fleire samtaledeltakarar
meining oppstår først i dialogen -> aldri når ting blir lest
-> korleis utnyttar vi dette?

Det første arket gjer meg forvirra i dag. Kanskje eg var forvirra tidlegare også. At eg ikkje visste kva dette skifte i journalistikken skulle vere. Eg hatar utydelegheit. Derfor laga eg lette, tydelege punkter som sikkert er svar på korleis vi utnytter dette. Dette er lett å forstå. Sjå berre kor enkelt det er å få til den gode samtalen:

ARK 2 og 3: Bli eit bra vertskap

  • bruk tjenesten sjølv
  • ønsk folk velkomne
  • start i det små og dyrk samtalen
  • vær glad i dei som bidrar
  • aksepter at folk er ueinige
  • Improviser. Dra samtalen i ny retning, opprett ny
  • lag samtalereglar i sona.
  • sei ifra før du fjerner innlegg
    .
  • få fram entusiastane, så vil resten komme etter
  • handter trolla, stimuler dei gode sidene til folk
  • vær tilstades, skikkeleg og raus
    (ny side)
  • vær deg sjølv
  • snakk normalt
  • vær engasjert
  • vær høfleg
  • ta lesarane på alvor
  • si ting rett ut
  • skriv om det som betyr noko. ikkje kast bort tida
    .
  • skriv ein kort sjølvstendig tekst. Ikkje vis vegen til avis. Det vil berre vere gjennomskueleg
  • gjer det enkelt for folk å bidra
  • spar innvendingar/konklusjonar til fyldigare kommentarar i tråden
  • eitt mål med samtalen kan jo vera å få like engasjerte deltakarar som deg

Slik lager du baconchrisp

Eller, det er er jo ikkje akkurat slik. Først må du skjære av svoren, skrape bort fettet, la stå i vannbad (?) over natta, skrape bort meir fett, legge i press, og så er det klart for å friteres. Og krydres. Vi krydra med tørka løk feks.

Tale til sjefen

Kom over denne, og korfor i all verden skal eg halde den i eit dokument eg kjem til å slette. Eg deler, så får det bære eller briste. Men ikkje offentleg. Det får vere måte på. Berre for dokke spesielle lesarar av bloggen min. Here it goes:

Ok. Eg skal holda ein tale.

Og eg kjenner jo Espen såpass, at ein tale i seg sjølv er lite verdt. Det er som eg hører han si:

- Om du skal skryte, kan du ikke gjøre det på linkedin da? Som vanlige mennesker? Eller twitter? Faen ass.

Og så tar han på seg høretelefonene og stirrer videre i skjermen.
Espen synes nemleg at innhold bør være digitalt, sosialt og leikent. Han er spesielt opptatt av alle dei lydane som skjer heile tida, men som går tapt.

Så eg skal laste opp opptaket frå iphonen til dropbox slik at du kan laste det opp på soundklouden din, spre det til facebook og twitter og om ikkje klouten din stiger, så skal eg retwitre deg, skrive om heile prosessen i eit blogginnlegg på Origo, sette det på kartet over heile norge, komme inn i alle nettavisene, muligens også papiravisa, twitre det og facebooke det på nytt. Sjølvsagt på gunstige tidspunkt vi har forska oss fram til, rundt klokka sju, etter lønsj. Eg skal kjøpe aksjer på deg i Empire Avenue, gje deg ekstra kloutK i å vere sjef og seie du er bedre sjef enn alle andre eg har møtt på Amen. Fordi du fortjener det.

Då espen fant meg så var eg ein ensom, tjukk, nettjournalist i Hardanger Folkeblad. Eg hadde kasta meg over det underskogsfolkene lagde som heitte Origo, og jobba frivillig på kvelden for å få dette til å fly, men kvardagen gjekk ut på å kjempe ein hard kamp for å skrive nyheiter på nett med ein sjef som ikkje ville og kollegaer som stritta i mot. Det var då heilt utruleg oppløftande at Espen oppdaga meg. Han såg meg, forstod situasjonen, men fekk meg til å leike meir og bruke stoffet i avisa. Nokre av dei beste sonene våre laga vi den gang. Hemmelig Haiku, bilder av dagen min, kasaeg. Og før det hadde gått ein månad sa Espen:

- hey, vi har et vikariat her vi lurer på om ikke en jente i grønn genser fra Odda kan være interessert i.
- Tuller du? Sjølvsagt. Har dokke lokalkontor i Bergen? (ja, eg har jo aldri likt oslo)

Jaja. Den jobben vart jo ikkje min. Den jobben gjekk til BT. Men Espen gav seg ikkje. Han kjempa og fekk oppretta ein stilling til meg som kalenderpike. Den varte eitt år, til vi kom i denne finanskrisa med kutt og eg måtte gå. Espen ut i krigen igjen og eg fekk fast stilling. Og slik har det vore. Espen har gått i krigen og alltid backa meg. Seinast denne siste veka. Han er alltid til å stole på. Noko som er viktig når vi jobber med endringar i ein slik dramaorganisasjon som vi jobber i.

Då eg var i Halden Arbeiderblad sist veke, sa sir redaktøren Kjøge:

- Ja, no skal jo den alvorlege mannen slutte også.
Eg forstår ikkje kven han snakker om.
- Kem?, seier eg
- Den alvorlige mannen. Han som aldri smiler. Han som kommer på på redaktørsamlinga, dønn alvorleg og vi veit med ein gang at no kjem det noko. Då har han kost seg der da. Med masse tall. Halden Arbeiderblad er alltid nederst då, men det er alltid bra det han kjem med altså.

Og det er heilt sant. Espen leverer alltid. Men at han skulle vere så alvorleg, forstod eg ingenting av. Eg kjenner ikkje Espen slik. Det kommer kanskje overraskande på dokke andre, men eg ser på Espen som ein sprudlande fyr. Humørsjuk ja, men ein fin orginal som vi har mange av på Vestlandet. Espen er også ein av dei beste eg veit til å fortelje historier, både munnleg, på keynote og på tastaturet dersom han bryr seg og ikkje er lat. Han har alltid vinkla historien på ein god måte, klarer alltid å underhalde og få meg til å le. Og vinklinga bruker han godt i jobben også. Medan eg har opplevd andre virrar i strategiar, er han klar og han gjentar det:

- Pust med magen, Herdis. Du veit kor vi skal, kva som er viktigst.

Det sagt, så er du også jælla lunefull, humørsjuk og utolmodig. Det går forsåvidt ant å leve med, men at vi kvar einaste lønsj, i tre år, har snakka om løping, er i overkant gjestfritt av meg. Om eg kunne ha gladvinkla på nokon måte at du stikker, så må det vere å slippe det. MEN det går jo ikkje for du har jo frelst så mange på din veg.

Eg kommer til å savne deg. Som sjef, kollega og som ein av mine beste venner. Eg håper verkeleg vi fortsatt kjem til å chattast og eg insisterer på livsvarig beta-testing fra alle dine kommande startups. Eg har trua! God tur og lykke til! Make it happen!

Nødutgang

Følgt av 75 medlemmar.

Når ingen andre soner passer, når du er redd for å vere for personleg for alt for mange mennesker, er du hjertelig velkommen til å skrive her, i denne nødutgangen. I mellomtida postar eg bilde og små tekstar frå kvardagen min som ikkje passar andre stadar.

minutter, kanskje timer
av din egen eksistens
som du har glemt,
men som jeg
husker. Du lever
et hemmelig liv
i en annens minne.

Tor Ulven

Meir om sona

Origo Nødutgang er ei sone på Origo. Les meir
Annonse

Nye bilder